Ik heb teveel gedaan en ben mezelf voorbij gelopen, letterlijk. Vorige week had ik een week vrij en verbleef met mijn dochter in een huisje in Zeeland naast een prachtig wandelgebied. Ik had een plan.

Afgelopen november heb ik besloten om deze zomer de Coast to Coast te gaan wandelen. Een langeafstandswandeling van 310 kilometer in zestien dagen van de westkust van Engeland naar de oostkust. Sinds een paar jaar is voor mij dagelijks een lange afstand wandelen niet meer vanzelfsprekend vanwege een beschadiging in mijn onderrug. Met het besluit om de Coast to Coast te wandelen kwam dan ook de keuze om serieus te gaan trainen door wandelkilometers te maken en krachttraining te gaan doen. Dat gaat goed. Ik wandel inmiddels minimaal één keer in de week tien tot twaalf kilometer. Op andere dagen doe ik krachttraining of wandel ik een kortere afstand.

Mijn plan was om elke dag tien kilometer te gaan wandelen, met mijn dochter in dat prachtige natuurgebied in Zeeland. Er zijn weinig dingen waar ik blijer van word. De eerste drie dagen ging dat goed, de vierde voelde mijn lichaam zwaar en moe, op dag vijf werd ik wakker met serieuze pijn. Ik ben mezelf voorbijgelopen.

Positief blijven denken, toch? Dat hangt er vanaf. Er zijn manieren van positief denken die eerder tegen ons dan voor ons werken. Onderzoek laat ons zien dat positief denken in een bepaalde vorm een val kan zijn. Wil je positief denken voor je laten werken, onthoud dan dat:

👎 Fantaseren over een gewenste toekomst, waarbij geen rekening wordt gehouden met de realiteit, leidt tot passiviteit waardoor dingen blijven zoals ze zijn.
👎 Fantaseren van een gewenste situatie je in een ontspannen toestand brengt. Het gevaar wat hierbij om de hoek komt kijken is dat je datgene wat gedaan moeten worden om jouw doel te bereiken onderschat en daar geen of onvoldoende actie op gaat ondernemen.

Positief denken en fantaseren werkt wel voor ons als:
👍 Optimistische inschattingen zijn gebaseerd op prestaties uit ons verleden.
👍 Onze fantasieën ons inzicht geven in onze diepere verlangens die inspireren tot actie.

Ik zie voor me dat ik straks de Coast to Coast wandel met zoveel gemak dat ik kan genieten van het wandelen en de natuur. Wensdromen gaat mij daar niet brengen. Mijn ervaring van vorige week heeft me laten zien dat simpelweg door de vermoeidheid heen gaan mij niet gaat helpen. De pijn die ik nu heb geeft informatie waarmee ik, samen met mijn personal trainer, gerichter die oefeningen ga zoeken die het voor mij mogelijk maken om straks dagelijks tussen de vijftien en vijfentwintig kilometer te gaan wandelen.

Welke dromen wil jij waarmaken?